Ottelia alismoides

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ż |
. Ottelia alismoides

Ottelia alismoides (Linne) Person (1805)
– Otelia żabieńcowata
 

SYNONIMY : Strratiotes alismoides L. (1753)
POCHODZENIE : Jest to roślina wodna, rzadko błotna, spotykana w tropikalnej i subtropikalnej strefie klimatycznej. Rozprzestrzeniona w zbiornikach wodnych Australii, południowej Azji (często na polach ryżowych) oraz północnej Afryki, hodowana jest również w południowych rejonach Europy.
otelia
OPIS : Roślina wieloletnia, rośnie tylko w toni wodnej. Jej jasnozielone liście są delikatne i kruche, wyrastają rozetowato z kłącza. W początkowej fazie rozwoju tworzy liście osadzone na bardzo krótkich ogonkach, wydłużone, od wstążkowatych do lancetowatych, które w sprzyjających warunkach osiągają (wraz z ogonkami) długość 50 cm. Jednak typowe liście tej rośliny mają barwę od delikatnie zielonej do soczyście zielonej, siedzą na długich ogonkach co najmniej dwa razy dłuższych niż blaszka liściowa, w kształtach od elipsowatych do sercowatych, na brzegach są faliste, przy podstawie zawinięte, przy czubku owalnie zwężające się i tempo zakończone. Liście mają do 9 podłużnych nerwów. Ich kształt kolor i rozmiary zmieniają się w zależności od warunków wzrostu. Roślina rozmnaża się tylko przy pomocy nasion. Dorosłe okazy po wytworzeniu typowych liści rozwijają bezlistny pęd kwiatowy (czasami 2-3), którego długość zależy od poziomu wody. Kwiaty pojedyncze, białe, trójpłatkowe, przy podstawie żółte, dwupłciowe, samo zapylające się, znajdujące się w półzanużeniu, czasami wznoszące się nad wodą. Otwierają się na bardzo krótko. Po zapyleniu ogonki kwiatowe spiralnie się skręcają i wciągają kwiat pod wodę, gdzie następuje dojrzewanie owocu. Powłoka dojrzałego owocu pęka, a nasiona wysiewają się. Jest ich bardzo dużo, są drobne, ciemnobrązowe, podobne do kaszy manny.otteliya
UPRAWA : Nasiona rośliny najlepiej zebrać do torebki foliowej. Do wysiewu nadają się natychmiast po dojrzeniu. Nasiona zaleca się wysiewać do zbiornika o niskim poziomie wody w mieszankę piasku, gliny i roztartego na proszek torfu. Kiełkują średnio po 2 tygodniach. Temperatura wzrostu 20-23°C. Młode rośliny rozwijają się bardzo wolno i znaczna część ich ginie. Należy je hodować w jasnym miejscu, lecz chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Rośliny po osiągnięciu wysokości 5-7 cm można przenosić do akwarium ogólnego. Najgorszymi wrogami młodych roślin S.A. glony więc nie można dopuścić do ich pojawienia się szczególnie sinic. Dobrze rośnie w miękkiej wodzie o temperaturze 22-25°C (w czasie spoczynku 10-14°C) w przestronnym dobrze oświetlonym akwarium i bogatym w składniki odżywcze gruncie. Zaleca się sadzić tę roślinę pojedynczo w tylnej lub środkowej części akwarium. Dzienne oświetlenie w okresie wegetacyjnym powinno być dostępne nie mniej niż 10 godzin na dobę. Roślina wygląda bardzo dekoracyjnie w dużym akwarium. W zimie zamiera jeśli jest słabo oświetlona.

Do klasyfikacji

 

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ż |