Neogobius fluviatilis

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | X | Y | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | R | S | Ś | T | U | W | Z | Ż |

Neogobius fluviatilis    (Pallas, 1814)
  Babka szczupła


Rząd  >>  Rodzina:
(Perciformes) – Okoniokształtne   >>   (Gobiidae) – Babkowate

Występowanie:
Estuaria Morza Czarnego i Kaspijskiego

Wielkość:
Samce  do 19,5 cm, samice do 12,8 cm

Synonimy:
Gobius fluviatilis Pallas, 1814
Apollonia fluviatilis (Pallas, 1814)
Neogobius fluviatilis fluviatilis (Pallas, 1814)
Gobius sordidus Bennett, 1835
Gobius stevenii Nordmann, 1840
Gobius steveni Nordmann, 1840
Gobius fluviatilis nigra Kessler, 1859

Cechy charakterystyczne:
Ubarwienie jasne, żółtawo-beżowe, skóra półprzezroczysta. Grzbiet z szaro-brązowymi nieregularnymi plamami tworzącymi marmurkowaty wzór. Z boku ciała wyraźny rząd czarnych plam. Oczy na wierzchu głowy, stanowiącej 1/4 długości ciała. Pysk ostro zakończony, płetwy brzuszne zrośnięte w przyssawkę. Wysokość drugiej płetwy grzbietowej zmniejsza się ku tyłowi, tak samo odbytowej. Ciało pokryte ktenoidalną i miejscami cykloidalą łuską. Łuski u babki szczupłej, w odróżnieniu od babki łysej, występują również na sklepieniu głowy. W okresie rozrodu ciało samca ciemnieje do barwy prawie czarnej.

W Polsce babka szczupła występuje od 1997 r., kiedy to około 50 osobników różnej wielkości złowiono w Bugu. W maju 2002 r. odnotowano jej obecność w Zbiorniku Włocławskim. Prowadzone wiosną 2003 r. badania wykazały jej obecność w Bugu poniżej Włodawy i w Zalewie Zegrzyńskim. W 2004 r. babka szczupła dotarła w Wiśle na wysokość 15 km od ujścia do Bałtyku, podczas gdy już rok wcześniej rybacy donosili, że łowiona jest w okolicach Tczewa.

Spektrum pokarmowe tego gatunku jest bardzo duże, choć w wielu przypadkach podkreśla się znaczny udział mięczaków w pokarmie. Dieta zmienia się w zależności od wieku, sezonu i dostępnej bazy pokarmowej. W rzekach babka szczupła żywi się głównie larwami ochotek, drobnymi skorupiakami, mięczakami i rzadziej rybami, udział dwóch ostatnich kategorii wzrasta z wiekiem. U osobników złowionych w miejscach o szybkim przepływie, w pokarmie spotyka się ponadto larwy chruścików, jętki  i larwy meszek.

Warunki hodowlane:

Akwarium dla babek powinno być z dość obszernym dnem. Jako podłoże należy wysypać drobny piasek. Można umieścić kilka kamieni najlepiej otoczków. Rośliny sadzimy z tyłu i po bokach.  Należy zadbać o dobra filtracje wody oraz jej cyrkulację.  Akwarium nie powinno być ogrzewane. Zbiornik należy przykryć aby ryby w popłochu nie wyskoczyły. Oświetlenie niezbyt mocne ze strefami zacienionymi utworzonymi przez rośliny pływające.

Rozmnażanie:

Żyje maksymalnie 5-6 lat, choć w niektórych rejonach pierwotnego zasięgu tego gatunku długość życia nie przekracza 3-4 lat. Dojrzałość płciową osiąga w 2-3 roku życia. Płodność zależy od wielkości samicy i różni się w poszczególnych rejonach naturalnego zasięgu, jednak w większości średnia liczba jaj w gonadach przekracza 1000 sztuk. Sezon rozrodczy w dolnym Dnieprze trwa od kwietnia do czerwca, w rejonach chłodniejszych przesunięty jest o miesiąc. Tarło odbywa się w płytkiej wodzie od 0,3 do 1,0 m. Ikra składana jest na spodniej stronie różnego rodzaju zanurzonych obiektów, zarówno pochodzenia naturalnego (kamienie, korzenie, kłody, kępy roślinności). Gniazda pilnuje samiec. Odstrasza drapieżniki i prowadzi zabiegi pielęgnacyjne nad ikrą. Liczba jaj w gnieździe wskazuje, że pochodzą one od więcej niż jednej samicy. Tarło odbywa się zazwyczaj w więcej niż jednym rzucie. Babka szczupła jest organizmem euryhalinowym, żyje w wodach słodkich, jak i w morzach, gdzie notowana była nawet przy zasoleniu 47‰. Preferuje podłoże piaszczyste (potrafi zagrzebać się wystawiając jedynie koniec pyska i oczy). W rzekach (np. w Dnieprze i Dunaju) unika głównego nurtu, wybiera miejsca raczej o umiarkowanym lub wolnym przepływie, choć w Bugu wielokrotnie obserwowana była również w bystrzach, podobnie w Serbii zasiedliła liczne potoki o szybko płynącej wodzie. Szczególnie dużą liczebność babka szczupła osiąga w zbiornikach zaporowych. Zimę spędza w głębszych wodach, a wiosną przed tarłem powraca na płycizny.

 m1a

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | X | Y | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | R | S | Ś | T | U | W | Z | Ż |