Nimbochromis venustus

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | X | Y | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | R | S | Ś | T | U | W | Z | Ż |

Nimbochromis venustus   (Boulenger, 1908)
   Pyszczak wspaniały

s75a

Rząd  >>  Rodzina:
    (Perciformes) – Okoniokształtne   >>   (Cichlidae) – Pielęgnicowate


Występowanie:
Afryka – jezioro Malawi

Wielkość:
20-25 cm

Synonimy:
*   Cyrtocara venusta (Boulenger, 1908)
*   Haplochromis simulans Regan, 1922
*   Haplochromis venustus Boulenger, 1908

Cechy charakterystyczne:
Charakteryzuje się żółto niebieskawym ubarwieniem, z dużymi, nieregularnymi plamami przypominającymi wzór żyrafy. Samce są większe, bardziej jednolicie ubarwione, z niebieską głową (zwłaszcza w okresie tarła), niebieskimi końcówkami płetw i ledwo widocznymi lub w ogóle niewidocznymi plamami. Płetwa grzbietowa obrzeżona jest na biało. Ubarwienie tych ryb jest dość zmienne – zależy od ich wieku (młode kolorem przypominają samice), a w przypadku samców: stopnia w hierarchii w zbiorniku.

Gatunek drapieżny, który na wolności poluje na mniejsze pielęgnicowate lub ich narybek (zakopuje się częściowo w podłożu i nieruchomieje zlewając się praktycznie z otoczeniem, gdy ofiara znajduje się w zasięgu pyska – atakuje). W akwariach też często poluje kładąc się na boku i udając martwego. Dlatego powinien być trzymany z towarzyszami podobnego rozmiaru. Samce są agresywne w stosunku do siebie i terytorialne (w okresie tarła te zachowania potęgują się), dlatego najlepszą obsadą jest jeden samiec i kilka samic (chyba, że dysponujemy bardzo dużym zbiornikiem, w którym wszystkie samce będą miały wystarczająco miejsca na wyznaczenie rewirów). Są to ryby wytrzymałe i raczej łatwe w hodowli. Kopią w podłożu, zjadają miękkie rośliny i łatwo je przekarmić.

Warunki hodowlane:
Lubią przestronne akwaria (minimalna szerokość to 150 cm), z miękkim, piaszczystym podłożem, licznymi kryjówkami wśród skał, szczelin i grot. Niezbędna jest skuteczna filtracja i systematyczne podmiany części wody (10-20% na tydzień). W złej jakościowo wodzie tęczówki tego pyszczaka mętnieją.
Temperatura 24-28 ° C, pH 7,5-8,5 ; woda średnio twarda do twardej.

Rozmnażanie:
    Ryby jajorodne. Tarło zazwyczaj odbywa się przy skałach, blisko podłoża. Samica po intensywnych zalotach samca jest wabiona do jego rewiru, gdzie składa ikrę. Zbiera ją do pyszczka i podpływa do samca (do jego płetwy odbytowej). Po zapłodnieniu jaj (w zależności od jej wieku od 50 do 120 jaj) odpływa w ustronne miejsce, gdzie je inkubuje. Okres ten trwa do 3 tygodni. W tym czasie prawie nie przyjmuje pokarmu. Jej pysk opuszcza już w pełni samodzielny narybek, którego samica strzeże i chroni jeszcze przez kilka dni.

Artykuły z czasopisma AKWARIUM:          

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | X | Y | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | R | S | Ś | T | U | W | Z | Ż |