Sphaerichthys acrostoma

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | X | Y | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | R | S | Ś | T | U | W | Z | Ż |

  Sphaerichthys acrostoma  Vierke, 1979

 

http://www.seriouslyfish.com

Rząd >> Rodzina:
(Perciformes) – Okoniokształtne >> (Osphromenoidae) – Guraminowate

Występowanie:
Znany tylko z indonezyjskich części wyspy Borneo

Wielkość:
około 4,6 cm

Synonimy:
Brak

Cechy charakterystyczne:
Występują głównie na bagnach torfowych i zalesionych strumieniach czarnych wód usianych gnijącymi liśćmi i opadniętymi gałęziami drzew, które zazwyczaj są zabarwione na ciemno-brązowy lub prawie czarny kolor przez kwasy humusowe i inne chemikalia uwalniane z rozkładu materii organicznej. Rozkład prowadzi do znikomej zawartości rozpuszczonych minerałów w wodzie i wartości pH tak niskiej jak 3,0 lub 4,0.  Gęsty przyrost dżungli i baldachimu lasu deszczowego pozwala przeniknąć bardzo małej ilości światła na powierzchnię wody, pozwalając rosnąć jedynie roślinom o małych wymaganiach  świetlnych, takim jak: Utricularia, Cryptocoryne, Blyxa, Barclaya, Eleocharis, Utricularia i Lymnophila.

Ryba ma wysokie, spłaszczone, umiarkowanie wydłużone ciało z długą płetwą grzbietową i odbytową oraz płetwami piersiowymi o długim włóknistym kształcie. Ogólny kolor ciała to brąz z lekko połączonymi w sieć łuskami, ciemnymi płetwami i lekkim gardłem. Istnieją dwie linie w kolorze czarnych wiśni, które rozciągają się od czubka pyska przez oko, aż do końca pokrywy skrzeli. Podekscytowane samce pokazują jasny pas boczny, który rozciąga się od płetwy ogonowej do środka ciała. Samice nie mają tego zespołu, ale mają serię ciemnych pionowych linii na dolnej części ciała w okolicy brzucha i wzdłuż płetwy odbytowej. Samice mają jednolicie brązowe ciało z czerwoną pigmentacją w gardle i niesparowanych płetwach. Samice mają również ogólnie bardziej spiczasty kształt głowy niż samce i jednolicie prosty profil dolnej szczęki. Podobnie jak inne osobniki z podrzędu Anabantoidei,  posiadają organ labiryntowy, który pozwala im oddychać powietrzem atmosferycznym  i przetrwać w warunkach wody zubożonej w tlen.

W ich naturalnym środowisku, ryba odżywia się małymi wodnymi skorupiakami, larwami owadów, robakami i zooplanktonem wśród liści. Dzikie, złowione okazy zwykle wymagają stałej diety żywych lub mrożonych larw komarów, solowca, Daphnia, tubifex, itp. Mogą przyjmować liofilizowane pokarmy, a nawet wysokiej jakości mięsne pokarmy płatkowe, jeśli ryby zostały wyhodowane w niewoli, ale ten gatunek jest wybredny, więc trzeba mieć zapas żywych i mrożonych pokarmów, jeśli mamy zamiar je hodować.

Warunki hodowlane:
Zalecane jest akwarium o wymiarach podstawowych 60 x 30 cm lub więcej.

Ryby te najlepiej radą sobie w zbiorniku jednogatunkowym w grupie co najmniej 6 lub 8 sztuk. Ryby powinny być trzymane w gęsto obsadzonym akwarium z piaszczystym lub drobnym podłożem żwirowym pokrytym suchymi liśćmi, dużą ilością korzeni i gałęzi uformowane w małe jaskinie. Używamy roślin o małych wymaganiach świetlnych, takich jak Microsorum, Taxiphyllum, Cryptocoryne i Anubias, aby udekorować i stworzyć kryjówki dla ryb.  Liście mogą być usuwane i wymieniane co kilka tygodni lub pozostawione w zbiorniku, aby całkowicie się rozłożyć. Aby utrzymać ryby w zdrowiu, niezbędne jest rozproszone oświetlenie, miękka woda i niski poziom pH. Ponieważ gatunek ten znajduje się w nieruchomych lub wolno płynących strumieniach w dżungli, gdzie bardzo mało światła przenika do słupa wody; wprowadzamy rośliny pływające   do akwarium, aby rozproszyć oświetlenie. Są to nieśmiałe,  wolno poruszające się gatunki, które nie tolerują zmian warunków wodnych, więc przy wymianie wody do zbiornika zmieniamy  tylko o 10 do 15% tygodniowo lub w razie potrzeby. Gatunek ten najlepiej przechowywać w dojrzałym, starym akwarium z niewielkim lub zerowym prądem wody.

Temperatura wody: 21-25°C Parametry wody pH: 3,5 – 6,5 miękka 2-8°n

Rozmnażanie:
Ryby to gębacze, które można hodować w grupie lub w parach. Tarło można przyspieszyć poprzez założenie zbiornika hodowlanego o pH poniżej 5,0 i dH poniżej 2. Hodowlę zwykle prowadzi się, jeśli ryby są dobrze kondycjonowane, a ilość odpadów organicznych w zbiorniku jest niska. Samica lub samica alfa (jeśli jest w grupie) zwykle inicjuje zaloty. Para pozostaje w pozycji pionowej podczas procesu tarła, co może potrwać kilka godzin. Podczas tarła oboje rodzice będą bronić otaczającego terytorium, a gdy jaja w kształcie gruszki zostaną ułożone i zapłodnione na podłożu, samiec zbiera je w ustach i wycofuje się do cichego miejsca w akwarium, gdzie nie będzie jadł, dopóki jaja  i narybek są w pełni ukształtowane. Zwykle w ciągu 7 do 20 dni samiec wypuszcza do akwarium od 20 do 60 w pełni uformowanych, młodych osobników.  W tym momencie narybek może zostać usunięty do zbiornika hodowlanego z dokładnie tymi samymi parametrami wody, lub rodzice mogą zostać usunięci, aby zminimalizować drapieżnictwo. Na zbiorniku hodowlanym należy umieścić ściśle dopasowaną pokrywę, aby stworzyć warunki wilgotnego powietrza potrzebne do prawidłowego rozwoju narządów błędnika. Po wypuszczeniu z ust samca, narybek jest wystarczająco duży, aby natychmiast  zaakceptować świeżo wylęgnięte  solowce. Podczas hodowli należy codziennie wymieniać około 10% wody w zbiorniku, aby promować wzrost i utrzymać jakość wody.

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | X | Y | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | R | S | Ś | T | U | W | Z | Ż |