Bucephalandra sordidula

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ż |

Bucephalandra sordidula S.Y.Wong & P.C.Boyce,  (2014)..

POCHODZENIE : Indonezyjska część Borneo, Kalimantan Barat, Kabupaten Melawi, Kecamatan Nanga Pinoh przed Kotabaru, Kalimantan Tengah.

Rośnie na skałach granitowych w lasach wzdłuż rzek na wysokości 200 m npm.

 

http://www.aquaflore.ru

OPIS : Nazwa  potoczna „Titan” Drobna roślina reofityczna rośnie do wysokości 2,5 cm. Rośnie w rozległych skupiskach. Łodyga płożąca. Jej aktywna część częściowo wzniesiona i wielokrotnie rozgałęziona. Łodygi 1-1,25 mm średnicy. Liście przyciśnięte do podłoża, rozmieszczone wokół łodygi. Ogonki liściowe 0,5-1 cm długości i około 2 mm średnicy w górnej części kanalikowate, zielono-brązowe.  Blaszka liściowa jajowata 3-5 cm długości i 1-1,5 cm szerokości, lekko skórzasta.  Górna część blaszki liściowej koloru oliwkowo-zielonego, dolna cześć bledsza i czerwonawa. Wierzchołek zaokrąglony. Blaszki liściowe pofalowane do karbowanych. Główny nerw widoczny w górnej części liścia, w dolnej cieńszy, ale czerwonawy. i przez to jest zauważalny. Unerwienie pierwszorzędowe i międzyrzędowe bardzo drobne i niezróżnicowane. Około 8 nerwów z każdej strony. Unerwienie drugorzędowe w dolnej części tworzy drobną siateczkę. Kwiat pojedynczy  z szypułką o długości 5,5-7 cm ciemno-czerwonobrązową z ciemniejszymi brązowymi plamkami znacznie przekracza długość ogonka liściowego.   Bucephalandra sordidula taj jak i Bucephalandra bellindae to roślina w pełni rosnąca w zanurzeniu. Ma długa szypułkę i kolbę wystającą nad wodę.

UPRAWA : Roślina może być uprawiana jako podwodna oraz nadwodna. W uprawie nadwodnej (emersyjnej) mogą być przymocowane do skał lub drewna i hodowane w paludariach w warunkach bardzo wysokiej wilgotności. W uprawie podwodnej rośnie niezwykle wolno. Mogą być uprawiane pod wodą przez cały czas mimo ze pochodzą z upraw nadwodnych, jednak formy podwodne są wyraźnie mniejsze od form emersyjnych. Bucephalandra rośnie najlepiej w miękkiej, lekko kwaśnej wodzie. Podawanie dwutlenku węgla oraz nawozów wpływa korzystnie na wzrost rośliny. Najlepiej młode szczepki przymocować żyłka lub nitka do małych kamieni czy lawy wulkanicznej lub kawałków tonącego drewna, umieszczając je w wyższych partiach akwarium.

Można je także posadzić w podłożu pamiętając aby nie zasypać kłącza podobnie jak przy sadzeniu Anubiasów, gdyż zasypane mogą zagniwać. Rośliny nie wymagają silnego oświetlenia.Źle znoszą temperatury utrzymujące się powyżej 28ºC. Dobra filtracja wody, w połączeniu z regularnymi podmianami dla uniknięcia zbyt dużego stężenia azotanów, są bardzo ważnymi czynnikami w uprawie. Bucephalandra może być uprawiana w umiarkowanie twardej wodzie, choć to jeszcze bardziej spowolni jej wzrost. Z powodu niewielkich rozmiarów są to rośliny szczególnie odpowiednie do nano-akwariów

Do klasyfikacji

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ż |