Echinodorus osiris

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ż |

Echinodorus osiris Rataj (1970)
– Żabienica Ozyrysa

SYNONIMY :
Echinodorus aureobrunnens hort.
Echinodorus osiris rubra hort.
POCHODZENIE : Pochodzi z Ameryki Południowej gdzie spotykano ją na obszarze wokół Ponta Grossa w południowo-brazylijskim stanie Parana.W środowisku naturalnym jeszcze do niedawna występowała masowo, w liczących setki egzemplarzy monokulturach, często w towarzystwie żabienicy Horemana i żabienicy ciemnej (E. opacus). Rośnie zwykle pod wodą na głębokości 0,5-1 m w dość chłodnych wodach o temperaturze około 16 do 18°C, zarastając dno wolno płynących rzek. Stanowisko jej odnalezienia jest jedynym dotychczas znanym w naturze. Obecnie gatunek ten jest uznawany za zagrożony wyginięciem. Prowadzenie intensywnej gospodarki (uprawa soi i kukurydzy) na brzegu rzek gdzie występuje ma niekorzystny wpływ na środowisko wodne.
eosiris
OPIS : Dobrze wyrośnięte rośliny, w czasie długiego dnia (powyżej 12 godzin tworzą długie (40-60 cm) pędy kwiatostanowe wyrastające ponad powierzchnię wody i zakończone groniastymi kwiatostanami, niekiedy rozgałęzionymi w dolnym okółku. Pędy kwiatostanowe roślin nadwodnych osiągają długość do 150 cm. Kwiatostany składają się z 6-12 okółków zawierających 6-9-12 pąków kwiatów na szypułkach długości do 4 cm. Rozwiniętych kwiatów w naturalnym biotopie nie spotyka się. Pojawiają się one jedynie w sztucznych hodowlach ale bardzo rzadko. Mają białą, złożoną z trzech płatków koronę o średnicy około 3 cm i 18 (rzadziej do 24) pręcików. Rośliny nie zawiązują owoców i nie tworzą kiełkujących nasion. Wraz z pąkami w okółkach kwiatostanów wyrasta po 1-3 rozmnóżek z białymi korzonkami, osiągając długość 10-15 cm. Liście żabienicy Ozyrysa wyrastają z mocnych poziomo ułożonych w podłożu kłączy, osiągających długość do 20 cm i średnicę do 2 cm. Podwodne liście dorastające do 60 cm są błoniaste lekko skręcone, ciemnozielonej do ciemnobrunatnej barwy, z wyraźnie zaznaczonym na blaszkach jaśniejszym żyłkowaniem. Młode liście rosnących na dobrze oświetlonych stanowiskach roślin mają zabarwieni od czerwono-brązowego do złotawo-brunatnego. Ogonki liści o długości do 20 cm są krótsze od blaszek. Blaszki mają kształt wydłużony, odwrotnie jajowaty, zaostrzone końce i lekko pofalowane brzegi. Ich długość dochodzi do 20-30 cm a szerokość 2-5 cm. Pojedyncze liście mogą osiągnąć niekiedy szerokość do 10 cm. Na blaszkach oprócz nerwu środkowego występują dwie pary nerwów bocznych. Zewnętrzna para biegnie od podstawy blaszki ku jej brzegom, a para wewnętrzna odgina się nieco wyżej nad podstawą blaszki i osiąga brzeg na krótko przed jej zakończeniem. Liście nadwodne maja długość 50-8- cm, rzadziej do 110 cm i nieregularnie cylindryczne ogonki, długości 40-70 cm. Ich blaszki są owalne do odwrotnie jajowatych, długości 14-18 cm i szerokości 7-10 cm, posiadają 5 rzadziej 7 nerwów. Na zasuszonych blaszkach liści nadwodnych i podwodnych, w tkance liścia pomiędzy żyłkami, występują wyraźnie przeświecające znaki, w postaci krótkich kresek, widocznych pod lupą przy kilkakrotnym powiększeniu. Roślina silnie reagują kształtem liścia na długość dnia.
UPRAWA : Żabienica ta nadaje się do obsadzenia większych, dekoracyjnych zbiorników i akwariów z rybami ryjącymi w dnie lub składającymi ikrę na liściach roślin wodnych. Sadzi się je pojedynczo, w tylnych lub środkowych partiach zbiornika, na dobrze oświetlonych stanowiskach. Wystarcza im podłoże z płukanego gruboziarnistego piasku lub żwiru. W warunkach akwariowych zwykle nie wyrasta ponad lustro wody, jednakże rośliny rosnące w podłożu bogatym w składniki pokarmowej na dostatecznie oświetlonych stanowiskach tworzą liście nadwodne, tracąc jednocześnie liście podwodne. Aby uzyskać ponownie rośliny o liściach podwodnych należy obciąć wszystkie liście emersyjne i posadzić kłącze w wodzie o głębokości około 30 cm i więcej. Można kłącze podzielić na części. Wymagają wody miękkiej do średnio-twardej o odczynie zbliżonym do obojętnego. W kwaśnych wodach karłowacieją, a w zbyt twardych wzrost roślin zostaje zahamowany i na liściach pojawia się osad wytraconych z wody soli. Optymalna temperatura wynosi 18-25°C, choć dobrze znosi spadki do 16-14°C. W chłodniejszej wodzie przy silnym oświetleniu rośliny prezentują się szczególnie okazale, mają żywszą brunatno-zielona barwę liści, z czerwonobrązowymi młodszymi liśćmi. Jeżeli warunki uprawy rośliny pogarszają się samorzutnie wykształca ona nowe rośliny potomne z pączków śpiących kłącza, wyrastające obok rośliny macierzystej. Jest to sposób obrony rośliny przed wyginięciem. Aby roślina nie zginęła należy warunki jej bytowania polepszyć.


eosiris1

 

W MOIM AKWARIUM

 

eosiris2

 

Duża żabienica o ładnych wydłużonych brązowo-zielonych liściach. Po pewnym czasie liście dorastają do powierzchni wody i roślina traci na swojej efektywności, zacieniając inne. Wielokrotnie gdy roślina była za duża obcinałem jej wszystkie liście a z kłącza wyrastała nowa roślina przy odpowiednim oświetleniu. Rozmnażałem ją przez podział kłącza które w czasie przesadzania rośliny odcinałem od głównej rośliny. Z obciętego kłącza wyrastały młode roślinki, które można umieścić w podłożu ale z niskim poziomem wody.

Do klasyfikacji

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ż |