Ludwigia arcuata

WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ż |
 

Ludwigia arcuata Walter (1788)
– Ludwigia drobna (wąskolistna)

SYNONIMY : Ludwigia pedunculosa Michaux,
Isnardia pedunculosa de Candolle,
Isnardia arcuata
Kuntze,
Ludwigiantha arcuata
Smoll

 

POCHODZENIE : Występuje w południowo-wschodnich rejonach Stanów Zjednoczonych (Wirginia, Karolina). W naturze jest wieloletnią roślina bagienną.

ludwigiaa

OPIS : W uprawie paludaryjnej płoży się po podłożu, a łodygi dorastają do 40-50 cm długości. Liście na łodygach są rozmieszczone krzyżowo, mają kształt wąsko lancetowaty są 1,5-2 cm długie i 2,5 mm szerokie, są koloru zielonego a nawet czerwonawego w silnym oświetleniu. Kwiaty osadzone w kącikach liści na szypułkach 3,5 cm długości osiągają 1,5 cm średnicy, maja cztery żółte płatki korony, dwa razy dłuższe od czterech działek kielicha. W uprawie akwariowej łodygi są cienkie i rosną pionowo. Rozmieszczone naprzeciwlegle liście są wąsko lancetowate węższe i dłuższe od roślin nadwodnych, osiągając długość 3,5 i 1,8-3 cm szerokości. Zakończenia mają ostre a kolor zielony z czerwonawym odcieniem. Roślina tworząca od podstawy korzeni dużą ilość pędów, ma postać krzaka.

Zanurzona forma L. arcuata wygląda trochę jak Didiplis Diandra, i to jest  bardzo łatwo mylona z Ludwigia brevipes, która jest w dodatku często sprzedawana w handlu pod fałszywą nazwą „Ludwigia arcuata”. Oba gatunki Ludwigii można odróżnić od siebie:
Ludwigia arcuata: emersyjna – skąpo owłosione łodygi (użyć lupy!), Szypułka do 3,5 cm długości, płatki jasnożółte, jajowate, do 11 mm długości i 7 mm szerokości.
–  Ludwigia brevipes: emersyjna – łodyga bez włosków, Szypułka do 1,8 cm długości, płatki jasnożółte, eliptyczne, długości od 4 do 6 mm i szerokości od 2 do 3 mm.

UPRAWA :    Jest odpowiednia do utrzymania w ciepłym tropikalnym akwarium w temperaturze 20 do 28 ° C. Najlepiej rośnie w lekko kwaśnej (pH 6-8), miękkiej lub średnio twardej wodzie. Jeżeli twardość wody jest powyżej 8 °  liście rośliny są bardzo jasne. Przy pH większym niż 7,5, rośnie bardzo wolno, nawet w obecności  składników odżywczych w podłożu. Wskazane regularne podmiany wody w zbiorniku, w którym roślina żyje, a nawet ten czynnik nie jest obowiązkowy. Roślina wymaga dobrego oświetlenia i jest wrażliwa na niedobór żelaza w wodzie. Może rosnąć w stosunkowo słabym świetle, ale nasycenie koloru jest słabe i traci liście na dolnej części łodygi. Charakter światła jest bardzo ważny dla zachowania właściwości dekoracyjnych Ludwigi. Aby liście i łodyga były czerwone, roślina wymaga dużej ilości światła. Czas trwania oświetlenia w ciągu dnia około 12 godzin.
Jako podłoże najlepiej stosować dobrze przepłukany gruboziarnisty piasek. System korzeniowy roślin jest słabo rozwinięty i nie wymaga grubej warstwy podłoża. Mając wystarczająco dużo mikroelementów, zwłaszcza żelaza, kolor liści  staje się jaśniejszy.  Roślina przybiera kolor czerwonawy tylko w dobrych warunkach: konieczne jest wprowadzenie pierwiastków śladowych i odżywczego podłoża.
Ludwigie można hodować w pojemnikach o dowolnej wielkości, ale o niskim poziomie wody. Akwarium jest lepiej umiejscowić w tylnej części względem środka. Najbardziej dekoracyjny efekt uzyskuje się, gdy roślina jest sadzona w grupie. Dobrze wygląda duży krzew.  Pedy boczne można regularnie odcinać. Mogą być sadzone w ziemi, ale można zostawić je swobodnie pływające.
Rozmnażanie przez podział pędów. Odcięte pędy długości około 10 cm i mogą być pozostawione jako pływające na powierzchni wody do chwili wypuszczenia korzeni lub bezpośrednio sadzone w ziemi, zakopując dolny okółek liści.

Do klasyfikacji
WYKAZ ŁACIŃSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z |
WYKAZ POLSKI
| A | B | C | D | E | F | G | H | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z | Ż |